mualif

gel anlaşalım 
ben şiir yazayım sen sus
sevmemişliğin renginde sus
benden ayrı 
benden farklı sus.

 benimse
cömertliği üstünde kelimelerimin.
sana bulanmak istiyorlar
ben haricinde..

giz.

sorarsan buraları, her yer yokluğun.. 
sen yoksan neye yarar ki kalabalıklar?
uzun ince bir yalnızlıktır ömrüm 
başı sonu hep aynı..

kimselere sorma
benden başka kimse göremez
kahve gözlerinde ki sonsuz maviyi.. 


toprağına yüz sürmemişken
kentelerce ötede 
uçsuz bucaksız esmerliğin.

20nisan2014

yalnızlığın yakıştığı mevsim yoktur..
aşk her dem güzel..
ve durdu dünya
sıkıldı beklemekten.

hayat kısa

gözlerinde kuşlar uçuyor.
gözümde sevda tütüyor.
bir gece ansızın sızdırabilir zehrini ..
ikimiz bile değilken..

dünya dönüyor..
trenlerin bile değiştiği bi dönemde
eskilerden kalma
bir tek
aşk var elimde..

ellerimiz sonsuza uzanıyor
' elele tutuşacağız ' sadece..
tutuşacağım ellerinden..
ellerin kibrit alevi..

aşk.

şiirler biriktiriyorum yokluğuna..
nasıl resmedilirse gülüşün kelimelerle..
senin gülüşün maviden olma benim siyahtan bozma..

bulutlar göçüyor vardığın diyara..
Demeter misali bereket saçıyor gözlerin..

kuşların diyorum sen kaşlarını çatınca nereye saklanıyor.

adın kağıt kesiği şimdiler de..
adın bir yudum su hasreti
adın iki ucu keskin kılıç..

alıpta gidince kendini
kalemin değdiği her yer acı çekiyor..
kalem ihanet ediyor aşka ..
esmerliğine saklanan onca hayale
yazık oluyor..

ben hep şiir demiştim..

iki kelimeyi bir araya getiremez oldu gevezeliğim.

nasıl anlatılır ki aşk ?

şöyle yazsam uçsuz bucaksız ..

hissettiklerime eş olur mu ?

susmak çok şey anlatır..

sen sustuğumdan anla beni...

birderdimvarartık.

ah sevdiğim benim

ezberlemişim her halini 

bunca mesafe de bile 

gözümün 

önündesin.

manasız.

umarım unutmuşsundur..
her gece baş ucuna dikilmiyordur o manasız hayalet.
kesmiyordur gülüşü ayak bileklerini.

- gitme.!
daha vakit var
ölüm de var kalım da.. -

umarım unutmuşsundur..
herşey tadında güzelken
sen acınla güzelsin.

umarım unutmuşsundur.
iki nota bir dize acıtmıyordur canını
bir fotoğraf yedi tepe..

bahanesiz

Kan damlıyordu kaleminden oturdu gökkuşağı çizdi kanrevan oldu evren..
Işık kırılırsa renklere bölünmez kanar..
Umut kırılsa çoğalmaz biter..
Uzun uzun kelimeler türer yalnızlıktan
ve bazı kelimeler dağı dağa kavuşturur da aynı zamanda tavşandan hiç ses seda yoktur.
Anlamsızlığa vurur cümleler , nerden çeksen oraya gider yollar.
Üstüne düşünülmemiş basit bir şiir olur varlığım adının arkasına saklanır..
Tanrıya biraz ihanet gibi yarıda kesilmiş cümlelere kılıf aranır..
Vazgeçmenin kolaylığı seçilir özlemin ağırlığına..
Rüzgara dokunur kokun ve adına adanır yedi cihan..

dümdüz hayat

İçimden koca koca parçalar kopuyo,
ardından hiçbir parça tutmuyor birbirini ..
Hava güneşliymiş yağmurluymuş farketmiyor bir zaman sonra..
Hatta saatlerin günlerin ayların önemi kalmıyor..
Geceyi gündüze karıştırmak , her günü pazar saymak..
Kendine küçük yanlızlıklar peydahlıyor kalbim sonra oturup birer birer büyütüyor..
Başkalarının yalnızlığına katılıyor birkaçı ..
Şu günlerde herkes pahalılıktan bahsediyor ama herşeyin ne kadar ucuz olduğu görülmüyor..
Tanrı senden harcadıkların için ne kadar istiyor?
Bir kapı kapanıyor ruhumda kimsenin bilmediği sırlarla
-sahi iki kişinin bildiği sır değil miydi ?-
dolu bi sandık oluveriyorum varlığı bile unutulmuş.
Yokluğuna mayın döşeyip cesur adımlarla yürüyorum sana,
bile bile lades bu gece..
Ölüm seni ben seçtim..

bilen bilir..

aşkı en iyi bilenlerdir gidenler ..
bilirler sevmeden sevişilmez
bilirler içten gelmeyen her dokunuşun can acıttığını
..
bilirler aşkı ve ondan giderler..

keskin viraj

bileyledim bu gece bütün yolları
gitme diye..

hep bu vakitlerde biter aşk , hep ' üşüdüm ' deyip sarılmasını beklerken biter aşk..
sonrası kar, soğuk..
sevgiliye çıkan her yol kapalı..

- bizde - yine yazı bekleriz.